نسبت سینما و روایت تصویر عاشورا

یادداشتم در روزنامه ایران پیرامون کمبود فیلم های سینمایی درزمینه عاشورا منتشر شده در روزپنجشنبه 16آبان 92 صفحه 8

لینک مطلب منتشر شده:

http://magiran.com/ppdf/nppdf/2825/p0282555050081.pdf

http://magiran.com/npview.asp?ID=2844783 

باز هم یک محرم دیگر از راه رسید و سینمای ایران مانند سال های گذشته اثری درخور واقعه کربلاندارد که روانه پرده سینماها کند. تکراری است اگر بگوییم واقعه عاشورا و سیر حوادث کربلا، یکی از مهم ترین نقاط عطف تاریخ اسلام و البته تاریخ شیعه است که بی هیچ اغراقی از همان یازدهم محرم سال 61 هجری در بخش ها ی مختلف زندگی مسلمانان و به ویژه شیعیان وارد شده است به طوری که توانسته در قدرت گرفتن این مذهب نقش کلیدی و محوری را ایفا کند. به دلیل همین خصوصیت است که در کنار وجوه اجتماعی و سیاسی فرهنگ نیز- به خصوص بعد از رسمی شدن این آئین در دوران صفویه در قرن نهم هجری- تحت تاثیر آن قرار گرفته و زمینه ها ی مکتب فرهنگی هنری را به نام مکتب عاشورا فراهم کرده است. این قصه حماسی و تراژیک است که عناصر داستانی لازم برای طرح و تولید یک اثر نمایشی را دارد؛ وجود قهرمان و ضدقهرمان، فراز و فرودهای قصه، شکست و پیروزی، گفتارها و دیالوگ ها ی قدرتمند و لوکیشن و موقعیت مندی داستان و... مولفه ها یی هستند که در یک چیدمان داستانی به آفرینش یک اثر ماندگار کمک می کنند. با این همه و با توجه به روایت ها ی تصویری که در این واقعه مهم وجود دارد سینما کمترین نسبت مستقیم را با این حادثه تاریخی دارد. با این همه و با توجه به تاثیر فرهنگ عاشورایی در میان جامعه ایرانی نباید این نکته را از یاد برد که هرچند تعداد فیلم ها یی که با موضوع عاشورا و قیام امام حسین(ع) در کربلاروی داده است به شمار انگشتان یک دست هم نمی رسد اما می توان رویکرد سینماگران به عاشورا را از ساخت فیلم مستند گرفته تا نمایش یک سکانس در مورد آئین ها ی محرم و واقعه عاشورا مثبت ارزیابی کرد.

    اما واقعاً چرا سینمای ایران، نه سالانه بلکه هر سه یا پنج سال یکبار نمی تواند برگی بر دفتر ارادت خود بر واقعه عاشورا بیفزاید؟ اصلی ترین سوال به عدم توانایی بخش خصوصی در ساخت پروژه های عظیم آن هم به تنهایی باز می گردد. به نظر می رسد حضور و مشارکت بخش دولتی در این زمینه بیش از هر زمان دیگری احساس می شود، به همه اینها تحقیق و پژوهش کامل در این زمینه را نیز می بایست اضافه کنیم که لازمه تولید یک فیلمنامه قابل اعتناست و پس از آن نیز بهره گیری از تیم تولید کارآزموده از مقتضیات بعدی تولید چنین آثاری است. و ختم کلام آن که به نظر می رسد با تغییر و تحولاتی که هم اینک در بخش سیاستگذاری سینمای ایران به ویژه در بنیاد سینمایی فارابی صورت پذیرفته می توان به ساخت فیلم هایی از این دست بیشتر امیدوار بود تا سینمای ایران نیز دین خود را به عاشقان و ارادتمندان واقعه کربلاادا نماید.

 

/ 0 نظر / 4 بازدید