سینمای مستقل...گام های لرزان اما روی پای خویش

اصطلاح سینمای مستقل (independent cinema) به روشی سینمایی اشاره می‌کند که نسبت به سینمای رایج و مسلط ، در مواردی به صورت یک آلترناتیو در می‌آید یا موضعی مخالف به خود می‌گیرد.
سینمای مستقل خود حاوی طیفی از شیوه‌های فیلم سازی است که هم تجاری و هم غیرتجاری هستند و در عین حال در محدوه‌ای خارج از نظام‌های توزیع و عرضه فیلم قرار دارد.
شیوة مستقل هم مانند همه گونه‌های فیلم سازی در سینما از سوی عوامل ایدئولوژیک، فناورانه و اقتصادی حمایت می‌شود و با آن ها شکل می‌گیرد.
مفهوم سینمای مسلط برای درک سینمای مستقل از بیشترین اهمیت برخوردار است. سینمای کلاسیک هالیوود به الگویی برای سینمای باب روز (جریان اصلی) در بیشتر نقاط دنیا تبدیل شده است و بسیاری از کشورها هنوز از شیوه موفقیت‌آمیز تولید هالیوود تقلید می‌کنند، اما از سال‌های اولیه قرن بیستم، سنتی از چالش یا مخالفت علیه محصولات استاندارد شده و روش‌های تولیدی سینمای حاکم به وجود آمده است.

سینمای مستقل برای فیلم سازان فرصت گلاویز شدن با موضوعات و استفاده از روش‌های متضاد با روش‌های جریان غالب، فرصت استفاده از وجوه متفاوت با شکل‌های استودیویی، فرصت کشف روابط جدید میان متن سینمایی و مخاطب و فرصت دنبال کردن فیلم سازی را در بافتی غیر تجاری به وجود آورده است.
در کشور ما نیز اغلب تهیه کنندگان ،مستقیم و غیر مستقیم برای تولید فیلم های سینمایی به منابع مالی دولتی نیازمند هستند و بیش از آن که متکی به سرمایه شخصی وخصوصی باشند به روش های مختلف از بودجه های دولتی تغذیه می کنند. 
ناگفته پیداست حاصل این نوع تولید فیلم ،سینمایی است که بیشتر در خدمت اهداف مدیران دولتی قرار می گیرد.این سینما آن چنان که باید دغدغه فروش وبه اصطلاح گیشه را ندارد اما در مقابل آن تعدادی از تهیه کنندگان که با سرمایه شخصی یا خصوصی فیلم سازی می کنند بیش از همه با مساله گیشه وفروش فیلم دست وپنجه نرم می کنند. 
در برنامه نقد و نظر 17 اسفند 92 رادیو ایران صدا مصطفی محمودی به سراغ تینا پاکروان (کارگردان فیلم تحسین شده خانوم در سی ودومین جشنواره بین المللی فیلم فجر) رفته و از او درباره وضعیت سینمای مستقل در کشورمان پرس وجو کرده است

لینک برنامه برای دریافت و شنیدن:

=http://iranseda.ir/FullItem/?g=1149052&s

/ 0 نظر / 3 بازدید